น.นู๋เหมียว หรือ น.นู๋มิเอา..!?!~

(เอนทรี่นี่เป็นการเขียนเชิงวิจารณ์ ไม่ได้หวังให้เกิดความรุนแรงตามชื่อเอนทรี่แต่ประการใด)

ร้างราไปนาน วันนี้ก็ได้กลับมาพิมพ์(มั่วๆ)อีกครั้ง  หลังจากที่เห็นอะไรไม่ค่อยเข้าที่เข้าทาง ก็อดจะหาเรื่องชาวบ้านเค้าไม่ได้ เรื่องวันนี้มีอยู่ว่า 

"เอ็ม ไอ๊ เอ็น เอ๊ เอ็ม ไอ๋ เค อี้ ~Let's go !!"

เรื่องมันก็ประมาณนี้

จากสมการที่เรารู้มา "iamclaz + minami-ke = ฮาโครต" 

แต่ สมการนี้ "บูรพัฒน์ + มินามิเกะ = เสื่อม + สิ้นหวัง" 

บางคนอาจจะงงว่าสิ้นหวังยังไง แต่บางคนอาจจะงงหนักว่า "บูรพัฒน์" คืออะไร!?! สำนักพิมพ์อะไรของมัน ไม่เคยเห็นหน้าคร่าตามาก่อน วันนี้จะขออธิบายเกี่ยวกับ บูรพัฒน์ ก่อนจะมาดูความสิ้นหวังของบูรพัฒน์กัน

บูรพัฒน์...เป็นสำนักพิมพ์ที่พิมพ์การ์ตูนเหมือนกับพวกสยาม บงกช อะไรพวกนี้ เป็นสำนักพิมพ์ในเครือ"ผู้จัดการ" สื่อหนังสือพิมพ์รายยักษ์ที่ครองการเข้าชมในโลกออกไลน์อยู่ (แบบว่าคนเขียนก็ชอบผู้จัดการ ชอบพันธมิตรอ่ะนะ) แต่ว่า บูรพัฒน์ไม่ค่อยจะประสบความสำเร็จในวงการมังงะเลย ปกติจะได้ลิขสิทธ์ เรื่องที่เราไม่ค่อยจะรู้จักและได้เห็นในร้านขายการ์ตูนกันซักเท่าไหร่ แต่ครั้งนี้ บูรพัฒน์ (น่าจะเรียกว่าส้มหล่น) ได้ลิขสิทธิ์ "มินามิเกะ" ไปทำ(ได้ยังไง = = '') จากที่รู้ๆ อยู่ บูรพัฒน์ได้สิ่งนี้ไป (เหมือนเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะได้ผงาดในการ์ตูนที่มีชื่อเสียง) ตั้งแต่ปี 2549 (2006) (ช่วงนั้นมีม็อบพันธเมี้ยว...เอ๊ย พันธมิตรพอดีเลยคาดการว่าคนงานไปม๊อบกันหมด) จนบัดเดี๋ยวนี้ สิงหาคม 2553 (2010) 4 ปี ผ่านไป ม๊อบพันธเมี้ยว เอ๊ย พันธมิตร (ฝืดล่ะ - - '' ) ก็สงบลงไปแล้ว ทำให้ มินามิเกะ เล่ม 1 ได้ถือโอกาสเกิดกับเค้าซักที หลังจากที่ (ดูเมะไปสามภาค + OAD + คอนเสิร์ตอีกสองชั่วโมง) สิ่งที่คน(ที่เป็นโอตาคุ)ทั้งชาติ รอคอยก็ได้เกิดขึ้น แต่ทว่า....

  "นี่มันอะไรกัน!!!!!!!!~"

ในความหวังเล็กๆน้อยๆ ที่จขบ.เคยสิ้นหวังกับ k-on! ของสยามมาแล้ว ในใจก็ภาวนาว่านั่นคงจะเป็นเล่มสุดท้าย แต่กลายเป็นว่า มินามิเกะ ของ บูรพัฒน์ ทำได้สิ้นหวังกว่ามากๆ  มาลองดูความสิ้นหวังของเรากัน ว่า 45 บาท ที่วิ่งไปซื้อมาอ่าน หลังจากเจอดราม่าใน"พันติ้ป"ที่โรงเรียน แล้วขำค้าง...กับความสิ้นหวัง (พูดง่ายๆว่าสิ้นหวังจนบ้าไปเลย -*- )

มาดูตัวอย่างความสิ้นหวังเพื่อไม่ให้ชาว exteen ไปเสียเงินซื้อมากัน ...

ภาพตัวอย่าง 

 หมายเหตุ ภาพไม่ชัด เนื่องจาก ไม่ได้ใช้สแกนเน่า (เน่าจริงๆ ) เลยเอากล้องมือถือถ่ายแทน

โอ๊ะ ปกดูดี น่าซื้อ ออกแล้วหรอเนี่ย มินามิเกะ  

อ๊ะ เกิดอะไรกับปกอ่ะ !!!~~

+ 

ไม่อ๊าววววว...ของแถมแบบนี้เค้าไม่อยากได้ 

หน้าคำนำ เห็นบ.ก.ชื่อ "เกียนยู" (คนพิมพ์น่าจะตก"ร.เรือ" ไปตัวนึง)~ ในรูปไม่ค่อยชัด

อักษรศีลธรรมตัวแรก ปึ้~ก (หน้า 26)  

กางเกงพละที่ไม่โดนเซ็นเซอร์ (หน้า 44)

จงดูไว้ซะ เพราะจะไม่ได้เห็นกางเกงพละอีก

หมอกปริศนา?? ที่ขาวๆคืออะไรเอ่ย?? (หน้า 50)

พอเห็นว่าภาพต้นฉบับงอเข่าแล้วปิดไม่หมด คุณบูรพัฒน์ก็เลยเสริมให้ (หน้า 52)

 คุณลุง(ผู้อุดมไปด้วยความสิ้นหวัง)ของสามสาว หันไปอ่านคำว่า "ครืด ด ด ด ด ด ด" (หน้า 66)

กระดาษเป็นอะไรของเอ็งเนี่ย (หน้า 67)

คุณลุงกำลังเรียนภาษาไทย(ศีลธรรม) บนหลังคานะ "พรึ่บ" (หน้า 70) 

มากิ กับ กับอัตสึโกะในกางเกงพละลายใหม่ "พรึ่บ" (หน้า 73)

ห้ามดู กกน.เด็กประถมนะ ด้วยความหวังดี จาก บูรพัฒน์(หน้า 89)

"เซ็นเซย์~!!!" "มิโนมิยะคุง!!!~" จำเป็นต้องเซ็นเซอร์การจูบไว้ เดี๋ยวเด็กจะถามว่าเค้าทำอะไรกัน (หน้า 110)

ชุดว่ายน้ำคับอ่ะ"ควับ"(9 ที่ล่ะ) (หน้า 140) 

"9 10 11 12 ที่เข้าไปล่ะ" แล้วยังเซ็นแบบสองมาตรฐานอีก เอาขนาดหน้าอกเป็นที่ตั้งล่ะมั้ง(หน้า 149)

"13 14~!!" อย่างว่า สนพ.นี้ บ.ก.คงไม่เคยไปว่ายน้ำ เลยไม่รู้ว่าอะไรคือชุดว่ายน้ำ (หน้า 150)  

"18 ที่เข้าไปล่ะ " เอ็งคิดว่าคนเค้าสนเซอร์วิสเรื่องแบบนี้หรือไงหา แบนเอาๆ (หน้า 151)

 21 ที่ ที่นับได้ ช่าวระวังป้องกันดีจริง ๆ (หน้า 152)

"เ้อ้า ลืมไปหน้านึงน่ะ ไมไม่เซ็นเซอร์ด้วยล่ะ "(หน้า 107) 

แถมนิด กระดาษบางมาก ไม่คุ้มกับ 45 บาท เห็นกระดาษแล้วนึกย้อนไปว่า"เอ็งหน้าจะขาย 40 มากกว่า " 

การใช้ภาษา

*คานะ พูดว่า"ค่ะ" กับฮารุกะ ซึ่งไม่ปรากฎในอนิเมะแม้แต่ตอนเดียว(หน้า 29) และจิอากิ ยังเรียกมาโกโตะว่า"นาย" (ความจริงต้องเรียกว่าเอ็ง ถึงจะได้อารมณ์กว่าอีก)และไม่ได้เรียกฮารุกะว่า"ท่านพี่ฮารุกะด้วย(ดาเมจนี้ทำลายความเป็นตัวตนของบ้านมินามิมาก) 

*"นี่หนูเองก็ช่วยนะคะ"(หน้า 79) คานะไม่มีวันพูดกับคุณลุงผู้สิ้นหวังแบบนี้แน่นอน ต้องพูดว่า "นี่ชั้นก็ช่วยนะ"มากกว่า

 *อื่นๆก็ไม่มีอะไร นอกจากขอบอกว่า 

"คนแปลเข้าไม่ถึงอารมณ์แบบมิืนามิเกะเลย" 

ก็พอจะเข้าใจว่า บูรพัฒน์อาจจะไม่ชินกับ comedy , slice of life

"ถ้าเอ็งรู้ว่าไม่ถนัดแล้วก็อย่าเอามาทำสิ" 

เพราะทั้งการแปล และอัษรศีล(ธรรม) มันทำลายความสนุกแบบมินามิเกะไป

"ถ้าเอ็งไม่กล้าก็ให้คนอื่นเค้าเอาไปทำ"

ก็ไม่รู้อ่ะนะ แต่ที่รู้ๆ คงจะไม่มีมินามิเกะเล่มสอง ของ"บูรพัฒน์"มาให้เห็นรกหูรกตาอีก

หวังว่าจะมีคนอื่นมาซื้อต่อแล้วเอาไปทำให้ดีกว่านี้

"ส่วนเองก็กลับไปแปลการ์ตูนยอดขายต่ำต่อไปเหอะ" 

สุดท้ายก็ขอแถมอะไรเล็กๆน้อยสไตส์จิอากิแล้วกัน ด่าไปวิจารณ์ไปก็คงจะชินเปล่า 

"บูรพัฒน์ บากะยาโรวววว!!!!~"